stranden

Nederlands

Zelfstandig naamwoord

stranden mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord strand

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• stran·den

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
stranden	strandde	gestrand
zwak -d	volledig

Werkwoord

stranden

1. (ergatief) aan de grond vastlopen

   Het schip strandde juist voor de havengeul.

Vertalingen

    1. aan de grond vastlopen   

Engels: run ashore (en), run aground (en) Frans: échouer (fr)

Spaans: abarrancar (es)