rokeren

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
rokeren	rokerend
rokade

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ro·ke·ren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
rokeren	rokeerde	gerokeerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

rokéren

1. (inergatief), (schaak) het doen van een zet waarbij de koning en een toren elkaar passeren

   Je mag niet rokeren als je schaak staat.

Vertalingen

    1.1. het doen van een zet waarbij de koning en een toren elkaar passeren   

Duits: rochieren (de) Engels: castle (en)

Spaans: enrocar (es)

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.