opdringen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• op·drin·gen

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van dringen met het voorvoegsel op-.

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
opdringen	drong op	opgedrongen
klasse 3	volledig

Werkwoord

opdringen

1. (onovergankelijk) dringend zich in een bepaalde richting begeven
2. (ditransitief) iemand tegen zijn zin (iets) doen aannemen, tegen heug en meug opleggen

   Hij kreeg een positie opgedrongen die hij liever niet bekleedde.

3. (wederkerend) zich ~: met kracht oprijzen, voor de verbeelding komen
4. (wederkerend) zich ~: met alle middelen iemands gezelschap of genegenheid zoeken

Verwante begrippen

• opdringer, opdringerig

Vertalingen

    1.   

Spaans: constreñir (es), imponer (es), obligar (es)