medeplichtige

Nederlands

Woordafbreking

• me·de·plich·ti·ge

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	medeplichtige	medeplichtigen
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

medeplichtige : m/v

1. behulpzaam persoon bij een misdrijf

Vertalingen

    1. behulpzaam persoon bij een misdrijf   

Duits: Mitschuldige (de) m, Mittäter (de) m Engels: accomplice (en)

Frans: complice (fr) m/v Spaans: cómplice (es) m/v

Bijvoeglijk naamwoord

medeplichtige

1. verbogen vorm van de stellende trap van medeplichtig