kelen
Uit WikiWoordenboek
Inhoud |
Nederlands
Woordafbreking
- ke·len
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| onbepaalde wijs |
verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| kelen |
keelde |
gekeeld |
| zwak -d | volledig | |
Werkwoord
kelen
- (overgankelijk) (militair) iemand doden door het afsnijden van de keel
- Met een snelle haal van zijn mes keelde hij zijn vijand.
Zelfstandig naamwoord
kelen mv
- meervoud van het zelfstandig naamwoord keel
