kanton

Nederlands

Woordafbreking

• kan·ton

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	kanton	kantons
verkleinwoord	kantonnetje	kantonnetjes

Zelfstandig naamwoord

kanton o

1. een bestuurseenheid; deze term wordt in verschillende landen gebruikt voor gebieden van sterk verschillende grootte
2. (juridisch) in België een groep van gemeenten met één vredegerecht; in Nederland een sector van het gerecht die zich bezig houdt met kleine geschillen
3. in de vexillologie de bovenhoek van een vlag aan de broekingzijde

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.