individu

Uit WikiWoordenboek

Ga naar: navigatie, zoeken

Inhoud

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • in·di·vi·du
enkelvoud meervoud
naamwoord individu individuen
verkleinwoord individuutje individuutjes

Zelfstandig naamwoord

individu o

  1. een enkele persoon in bijzonder.
    Deze wetgeving is eerder op het individu gericht dan op de massa.
  2. met negatieve bijbetekenis persoon
    Er liepen een paar twijfelachtige individuen rond.
Afgeleide begrippen
Vertalingen
Persoonlijke instellingen