eclips

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA:
  • (Noord-Nederland): /eˈklɪps/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /eˈklɪps/

Woordafbreking

• (geschreven) eclips
• (gesproken) e·clips

Woordherkomst en -opbouw

• Via het Franse éclipse en het Latijnse eclipsis ontleend aan het Oudgriekse zelfstandig naamwoord ἔκλειψις (ékleipsis). Dit was een naamwoordelijke afleiding van het werkwoord ἐκλείπω (ekleípō, "weggaan, verduisteren"), zelf afgeleid van het werkwoord λείπω (leípō, "achterlaten") met het voorvoegsel ἐκ- (ek-) dat is afgeleid van het voorzetsel ἐκ/ἐξ (ek/ex, "uit").

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	eclips	eclipsen
verkleinwoord	eclipsje	eclipsjes

Zelfstandig naamwoord

eclips v/m

1. (astronomie) het verschijnsel waarbij een ster en twee of meer andere hemellichamen in één lijn komen te staan, waardoor de schaduw van het ene hemellichaam het andere verduistert

   De zons- en maansverduistering zijn de voor de mens meest zichtbare eclipsen.

Synoniemen

• verduistering

Afgeleide begrippen

• maaneclips, zoneclips

Verwante begrippen

• maansverduistering, zonsverduistering

Vertalingen

    1. het verschijnsel waarbij een ster en twee of meer andere hemellichamen in één lijn komen te staan, waardoor de schaduw van het ene hemellichaam het andere verduistert   

Duits: Eklipse (de) v Engels: eclipse (en)

Frans: éclipse (fr) v Spaans: eclipse (es) m

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.