zelve

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • zel·ve

Aanwijzend voornaamwoord

zelve

  1. vorm van zelf die gewoonlijk in uitdrukkingen gebruikt wordt die een toonbeeld aangeven
    «Hij was de netheid zelve
    Hij was een toonbeeld van netheid.

Gangbaarheid

93 % van de Nederlanders;
94 % van de Vlamingen.