stun
- erfwoord van Middelengels stunien/stonien/stounien, Angelsaksisch stunian. Verder van West-Germaans *stunōn, Proto-Germaans *stunōną/*stunjaną/*stenaną, Indo-Europees *(s)tona-, *(s)tena-.
- Verwant met o.a.: Duits staunen en stöhnen, Serili stöna, Deens stønne, IJslands stynja, Nederlands steunen, Oudfrans estoner, Frans étonner, Occitaans estonar, Russisch стонать en стена́ть. Ook doublet met astonish.
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to stun |
| he/she/it | stuns |
| verleden tijd | stunned |
| voltooid deelwoord |
stunned |
| onvoltooid deelwoord |
stunning |
| gebiedende wijs | stun |
stun
- overgankelijk verdoven
- overgankelijk (lichtelijk) verbazen
- overgankelijk onthutsen, schokken ww