skrika

Noors

Woordafbreking

• skri·ka

Naar frequentie	> 50000

Zelfstandig naamwoord

skrika, mv

1. bepaalde vorm nominatief meervoud van skrik

Schrijfwijzen

• skrikene

Nynorsk

Woordafbreking

• skri·ka

Zelfstandig naamwoord

skrika,

1. bepaalde vorm nominatief meervoud van skrik

Zweeds

Werkwoord

stamtijd
infinitief	verleden tijd	supinum
skrika	skrek	skrikit
	volledig

skrika

1. schreeuwen