shun
Uiterlijk
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to shun |
| he/she/it | shuns |
| verleden tijd | shun |
| voltooid deelwoord |
shun |
| onvoltooid deelwoord |
shunning |
| gebiedende wijs | shun |
- Van Middelengels shunnen, Angelsaksisch scunian; verdere etymologie onduidelijk. [1]
shun
- overgankelijk mijden, schuwen, uit de weg gaan