rokte
Uiterlijk
- rok·te
| vervoeging van |
|---|
| rokken |
rokte
- enkelvoud verleden tijd van rokken
- Ik rokte.
- Jij rokte.
- Hij, zij, het rokte.
- Ik rokte.
- Het woord rokte staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
| vervoeging van |
|---|
| rokken |
rokte