reluquer

Frans

1. Hij houdt ervan naar de vrouwtjes te gluren.

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ʁə.ly.ke/

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van Oudfrans luquier met het voorvoegsel re-.

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
reluquer	reluquais	reluqué
eerste groep	volledig

Werkwoord

reluquer

1. (spreektaal) begluren, begerig kijken, een begerige blik werpen

   «Il adore reluquer les nanas.»

   Hij houdt ervan naar de vrouwtjes te gluren.

2. (spreektaal) azen op

   «Ils ont reluqué le magot sous couleur de le soigner.»

   Ze aasden op de poen terwijl ze hem zogenaamd verzorgden.