pioncer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| pioncer |
pionçais |
pioncé |
| eerste groep | volledig | |
pioncer
- (spreektaal) maffen, meuren
- «Qu’est-ce qu’il fout, ton frère? – Rien, il pionce!»
- Wat is je broer aan het uitspoken? – Niks, hij ligt te maffen! [1]
- «Qu’est-ce qu’il fout, ton frère? – Rien, il pionce!»