nombril
Uiterlijk
- van Oudfrans nomblil, nombril; via Volkslatijn ŭmbĭlīcŭlus van Latijn ŭmbĭlīcus "navel". ŭmbĭlīcŭlus gaf eerst een regelmatige vorm *umblil, dit kreeg via agglutinatie van het onbepaald lidwoord (un), nomblil wat via dissimilatie van de eerste "l" de moderne vorm kreeg. [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| nombril | le nombril | nombrils | les nombrils |
nombril m
- ↑ nombril (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.