minuit

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Frans

Uitspraak
Woordafbreking
  • mi·nuit

Zelfstandig naamwoord

minuit m

  1. middernacht
    «Et vers minuit un refrain qui s'enfuit.»
    En om middernacht een refrein dat wegloopt.[1]

Verwijzingen

  1. Pigalle, Georges Ulmer, 1946