mariner

Deens

Woordafbreking

• ma·ri·ner

Werkwoord

mariner

1. gebiedende wijs van marinere

Engels

Uitspraak

• Geluid:

Woordherkomst en -opbouw

• Bekend sinds de 13e eeuw; van Oudfrans marinier.

enkelvoud	meervoud
mariner	mariners

Zelfstandig naamwoord

mariner

1. (beroep), (scheepvaart) matroos
2. (beroep), (scheepvaart) zeeman

Synoniemen

• sailor, seaman

Frans

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ma.ʁi.ne/

Woordherkomst en -opbouw

• waarschijnlijk geleend van Italiaans marinare, afgeleid van Latijn (aqua) marina "pekel" (letterlijk "zeewater")

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
mariner	marinais	mariné
eerste groep	volledig

Werkwoord

mariner

1. (kookkunst) marineren

Afgeleide begrippen

• marinade

Overerving en ontlening

• Nederlands: marineren

Noors

Woordafbreking

• ma·ri·ner

Werkwoord

mariner

1. gebiedende wijs van marinere

Zelfstandig naamwoord

mariner, mv

1. onbepaalde vorm nominatief meervoud van marine

Nynorsk

Woordafbreking

• ma·ri·ner

Werkwoord

mariner

1. gebiedende wijs van marinere