knakken

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  knakken    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• knak·ken

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘met een knak breken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1599

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
knakken	knakte	geknakt
zwak -t	volledig

Werkwoord

knakken

1. breken waarbij de uiteinden nog aan elkaar vast blijven

   • De takjes knakken onder de zware schoenen van de wandelaar. 

2. je plotseling machteloos voelen

   • Toen hij hoorde dat zijn kind was overleden knakte er iets in hem. 

3. je vingers laten knakken

Zelfstandig naamwoord

de knakken mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord knak

Gangbaarheid

• Het woord knakken staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "knakken" herkend door:

97 %	van de Nederlanders;
92 %	van de Vlamingen.