kalander

Nederlands

[1] Een kalander in de papiermolen De Schoolmeester (Westzaan)

Uitspraak

• Geluid:  kalander    (hulp, bestand)
• IPA: / kaˈlɑndər / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• ka·lan·der

Woordherkomst en -opbouw

• van Middelnederlands calander, in de betekenis van ‘mangel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1622

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	kalander	kalanders
verkleinwoord	kalandertje	kalandertjes

Zelfstandig naamwoord

de kalander v / m

1. pers met twee draaiende cilinders om weefsel, leer of papier glad en glanzend te maken

Werkwoord

vervoeging van
kalanderen

kalander

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kalanderen
   

   • Ik kalander. 

2. gebiedende wijs van kalanderen
   

   • Kalander! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kalanderen
   

   • Kalander je? 

Gangbaarheid

• Het woord kalander staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kalander" herkend door:

24 %	van de Nederlanders;
30 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.