kalander

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ka·lan·der
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘mangel’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1622 [1]

Werkwoord

vervoeging van
kalanderen

kalander

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kalanderen
    • Ik kalander. 
  2. gebiedende wijs van kalanderen
    • Kalander! 
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kalanderen
    • Kalander je? 

Gangbaarheid

22 % van de Nederlanders;
29 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen