jeter
Uiterlijk
- afkomstig van Vulgair Latijn iectare "werpen" wat afkomstig is van Klassiek Larijn iactare, de frequentatief van iacĕre "werpen" [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| jeter |
jetais |
jeté |
| eerste groep | volledig | |
jeter
- tèje (verlan)
- ↑ jeter (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.