grouiller
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| grouiller |
grouillais |
grouillé |
| eerste groep | volledig | |
se grouiller
- wederkerend (spreektaal) opschieten, zich haasten
- «Faut qu’on se grouille, c’est gratuit jusqu'à minuit.»
- We moeten ons haasten, het is gratis tot middernacht. [1]
- «Faut qu’on se grouille, c’est gratuit jusqu'à minuit.»