gebeur
Uiterlijk
- ge·beur
| vervoeging van |
|---|
| gebeuren |
gebeur
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gebeuren
- Ik gebeur.
- gebiedende wijs van gebeuren
- Gebeur!
- (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gebeuren
- Gebeur je?
- Om semantische redenen komt deze vorm vrijwel niet voor.
- ge·beur
| stamtijd | |
|---|---|
| infinitief | voltooid deelwoord |
| gebeur |
gebeur |
| volledig | |
gebeur
- gebeuren
- «Dit gebeur soms dat jy dit vergeet.»
- Het gebeurt soms dat je het vergeet.
- «Dit gebeur soms dat jy dit vergeet.»