gaufrer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| gaufrer |
gaufrais |
gaufré |
| eerste groep | volledig | |
se gaufrer
- wederkerend (spreektaal) vallen, tuimelen
- «J’me suis gaufré sur ce putain d’escalator.»
- Ik ben gevallen op die verrekte roltrap. [1]
- «J’me suis gaufré sur ce putain d’escalator.»