déballer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| déballer |
déballais |
déballé |
| eerste groep | volledig | |
déballer
- uitpakken
- (spreektaal) zijn hart luchten, opbiechten
- «Marie a tout déballé aux keufs.»
- Marie heeft alles opgebiecht aan de smerissen. [1]
- «Marie a tout déballé aux keufs.»