contigu

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • con·ti·gu
stellend
onverbogen contigu
verbogen contigue
partitief contigu's

Bijvoeglijk naamwoord

contigu

  1. een ruimtelijke of tijdsgebonden correlatie hebbend
Afgeleide begrippen