colle

vervoeging van
	coller

Frans

Uit het Volkslatijn *kolla, ontleend aan Oudgrieks κόλλα (kólla) “plaksel”.
[2][3][4] In de betekenis van ”(proef)toets, (prof)examen”, aangetroffen in ca. 1840. ^[1]

colle v

lijm, plaksel
(spreektaal) strikvraag
«Le prof de maths m'a posé une colle.»
De wiskundeleraar heeft me een strikvraag gesteld. ^[2]
(spreektaal) voor straf nablijven op school
«Après qu'on avait fait claquer des pétards on nous a donné trois heures de colle.»
Nadat we rotjes hadden gegooid, moesten we drie uur nablijven. ^[2]
(spreektaal) (proef)toets, (proef)examen
«Hier on a passé une colle de philo.»
Gisteren hebben we een tentamen filosofie gemaakt. ^[2]
(spreektaal) iets vervelends
«Quelle colle!»
Hè wat vervelend! ^[2]

colle

eerste en derde persoon enkelvoud onvoltooid tegenwoordige tijd (indicatif présent) van coller
eerste en derde persoon enkelvoud tegenwoordige aanvoegende wijs (subjonctif présent) van coller
tweede persoon enkelvoud gebiedende wijs (impératif présent) van coller

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
colle	la colle	colles	les colles