coincer
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| coincer |
coinçais |
coincé |
| eerste groep | volledig | |
coincer
- (spreektaal) klemzetten, vastpraten
- «Jane va-t-elle se faire coincer par les interrogateurs de la FBI?»
- Zal Jane zich laten vastpraten door de ondervragers van de FBI?. [2]
- «Jane va-t-elle se faire coincer par les interrogateurs de la FBI?»
- (spreektaal) bij de lurven grijpen
- «Fais gaffe à ne pas te faire coincer par les condés.»
- Kijk uit dat je je niet laat pakken door de smerissen. [2]
- «Fais gaffe à ne pas te faire coincer par les condés.»
- (spreektaal) vast zitten
- «Ça coince sur le Ring de Bruxelles.»
- Het zit vast op de Brusselse Ring. [2]
- «Ça coince sur le Ring de Bruxelles.»
