carotter

Frans

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ka.ʁɔ.te/

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
carotter	carottais	carotté
eerste groep	volledig

Werkwoord

carotter

1. (spreektaal) oplichten, tillen

   «Pas moyen de carotter à mes vieux un petit bifton pour sortir en soirée.»

   Ik kan bij mijn ouwelui echt geen poen loskrijgen om uit te gaan.