bleitte
Uiterlijk
- bleit·te
| vervoeging van |
|---|
| bleiten |
bleitte
- enkelvoud verleden tijd van bleiten
- Ik bleitte.
- Jij bleitte.
- Hij, zij, het bleitte.
- Ik bleitte.
- Het woord bleitte staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.