bid

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  bid    (hulp, bestand)
• IPA: / bɪt / (1 lettergreep)

Gelijkklinkende woorden

• bit
• bidt

Woordafbreking

• bid

Woordherkomst en -opbouw

•  bidden ww  zonder de uitgang -en

Werkwoord

vervoeging van
bidden

bid

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bidden
   

   • Ik bid. 

2. gebiedende wijs van bidden
   

   • Bid! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van bidden
   

   • Bid je? 

   ▸ bid dan toch!' Een aantal kinderen, ofschoon ze er nauwelijks ruimte voor hadden, probeerde te knielen.

   ▸ Dus eerst bid ik om de vergeving van zondaars, zodat het hun allen vergeven kan worden.

Gangbaarheid

• Het woord bid staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

Engels

Uitspraak

• Geluid:  bid (VS)    (hulp, bestand)
• IPA: /bɪd/

Woordherkomst en -opbouw

• [A] erfwoord via Middelengels bidden van Angelsaksisch biddan. Proto-West-Germaans *biddjan, Protogermaans *bidjaną. Verwant met o.a. Deens bede, Duits bitten, Nedersaksisch bidden, Nederlands  bidden ww .
• [B] erfwoord via Middelengels beden van Angelsaksisch bēodan. Protogermaans *beudaną, Indo-Europees *bʰewdʰ-. Verwant met o.a. Deens byde, Duits bieten, doublet met Engels bede, Nedersaksisch beden, Nederlands  bieden ww .

vervoeging
onbepaalde wijs	to  bid
he/she/it	bids
verleden tijd	bade   bad   bid
voltooid deelwoord	bidden
onvoltooid deelwoord	bidding
gebiedende wijs	bid

Werkwoord

[A] bid

1. overgankelijk  bevelen ww , opdragen, sommeren
2. overgankelijk uitnodigen

Werkwoord

[B] bid

1. onovergankelijk, (financieel) een  bod zn  [1] doen
2. onovergankelijk een poging wagen

enkelvoud	meervoud
bid	bids

Zelfstandig naamwoord

kid

1. (financieel) aanbieding,  bod zn 
2. poging