bécoter
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| bécoter |
bécotais |
bécoté |
| eerste groep | volledig | |
bécoter
- (spreektaal) zoenen
- «Tout à coup, Aline l'a bécoté dans l'ascenseur.»
- Opeens kuste Aline hem in de lift. [1]
- «Tout à coup, Aline l'a bécoté dans l'ascenseur.»