appellare

Latijn

Uitspraak

• IPA: /apˈpel.laːrɛ/

Woordafbreking

• ap·pel·la·re

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
appellāre	appellō	appellāvī	appellātum
eerste vervoeging	volledig

Werkwoord

appellāre

1. actief infinitief praesens van appellāre
   1. aanspreken
   2. roepen
2. passief imperatief praesens enkelvoud van appellāre
   1. word aangesproken!
   2. word geroepen!

Overerving en ontlening

• Frans: appeller
• Nederlands: appèl