afrekende

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • af·re·ken·de

Werkwoord

vervoeging van
afrekenen

afrekende

  1. (in een bijzin) enkelvoud verleden tijd van afrekenen
    • ... dat ik afrekende. 
    • ... dat jij afrekende. 
    • ... dat hij, zij, het afrekende. 
     Zonder de pillen kon ze niet verder, terwijl die troep in haar lichaam ook geen uitkomst bood. Ze slikte ze, net zoals ze haar tanden poetste, dagelijks een douche nam en de boodschappen bij de deur afrekende.[1]

Verwijzingen

  1. Suzanne Vermeer op WikipediaAll-inclusive” op Wikipedia (2006), A. W. Bruna Uitgevers B. V. , Utrecht, ISBN 90-229-9182-2