aanbelle
Uiterlijk
- aan·bel·le
| vervoeging van |
|---|
| aanbellen |
aanbelle
- (in een bijzin) aanvoegende wijs van aanbellen
- ... dat men aanbelle.
- Het woord aanbelle staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
| vervoeging van |
|---|
| aanbellen |
aanbelle