échapper
Uiterlijk
- é·chap·per
- via Oudfrans eschaper van Vulgair Latijn excappare, een afleiding van Laatlatijn cappa "mantel", dus als het ware "je mantel uitdoen; je mantel achterlaten" of "je mantel achterlaten, terwijl deze in de handen van de achtervolger achterblijft" [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| échapper |
échappais |
échappé |
| eerste groep | volledig | |
échapper
- wederkerend s' ~ ontsnappen
- ↑ échapper (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.