wanten

Nederlands

Woordafbreking

• wan·ten

Zelfstandig naamwoord

wanten mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord want

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
wanten	wantte	gewant
zwak -t	volledig

Werkwoord

wanten (onovergankelijk)

1. (inergatief) (scheepvaart), (verouderd) werk aan het scheepswant verrichten

Uitdrukkingen en gezegden

• van wanten weten

z'n vak verstaan/doortastend optreden