tromp

Nederlands

Woordafbreking

• tromp

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	tromp	trompen
verkleinwoord	trompje	trompjes

Zelfstandig naamwoord

tromp o

1. (veroud.) iets wat een doffe klank voortgebrengt (blaashoorn, midwinterhoorn, olifantssnuit, geweer, kanon)
   1. (veroud.) het mondstuk van een geweer of andersoortige vuurmond, waarlangs vroeger de munitie werd ingebracht
   2. het mondstuk van een brandweerslang
   3. de slurf van een olifant
2. koepel of overgangslid om een vierhoekige onderbouw te geleiden naar een veelhoekige of ronde bovenbouw
3. (veroud.) blazen op een trompet
4. het blazen van een olifant

Werkwoord

vervoeging van
trompen

tromp

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van trompen
   

   Ik tromp.

2. gebiedende wijs van trompen
   

   Tromp!

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van trompen
   

   Tromp je?