struikelen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈstrœʏkələ(n)/

Woordafbreking

• strui·ke·len

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
struikelen	struikelde	gestruikeld
zwak -d	volledig

Werkwoord

struikelen

1. het evenwicht verliezen doordat men met de voet verstrikt raakt

   Er stak een stuk wortelstok uit de grond en hij struikelde daarover.

Vertalingen

    1. het evenwicht verliezen doordat men met de voet verstrikt raakt   

Deens: snuble (da) Duits: stolpern (de), straucheln (de) Engels: trip (en), stumble (en) Fins: kompastua (fi) Frans: trébucher (fr)

Fries: stroffelje (fy) Noors: snuble (no) Nynorsk: snuble (nn) Spaans: tropezar (es)