postuleren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• pos·tu·le·ren

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van het Franse postuler (met het achtervoegsel -eren)

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
postuleren	postuleerde	gepostuleerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

postuleren

1. (overgankelijk) zonder bewijs aannemen

   Hij postuleerde de stelling van de leraar.

2. (onovergankelijk) (religie) een aanvraag indienen om in een orde te worden opgenomen

   postuleren bij Woordenboek der Nederlandse taal (1500 tot ...)

Afgeleide begrippen

• postulaat, postulant, postulator

Vertalingen

    1.   

Frans: postuler (fr)