ontwaken

Nederlands

Woordafbreking

• ont·wa·ken

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
ontwaken	ontwaakte	ontwaakt
zwak -t	volledig

Werkwoord

ontwaken

1. (ergatief) uit de slaap weer tot vol bewustzijn terugkeren

   Hij was nog maar net ontwaakt toen het brandalarm weerklonk.

Vertalingen

    1. uit de slaap weer tot vol bewustzijn terugkeren   

Duits: aufwachen (de), erwachen (de) Noors: vakne (no), våkne (de)

Nynorsk: vakna (nn), vakne (nn) Papiamento: spierta