occlusief

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˌɔklyˈsif/

Woordafbreking

• oc·clu·sief

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	occlusief	occlusieven
verkleinwoord	occlusiefje	occlusiefjes

Zelfstandig naamwoord

occlusief v/m

1. (taalkunde) een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal

   In het Nederlands worden stemhebbende occlusieven, net als stemhebbende fricatieven, aan het eind van een lettergreep stemloos gemaakt.

Synoniemen

• plosief, plofklank

Verwante begrippen

• sisklank, fricatief, wrijfklank, nasaal, neusklank, vloeiklank, liquida, glijklank, halfvocaal, affricaat, medeklinker

Vertalingen

    1. een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal   

Engels: plosive (en) Japans: 破裂音 (ja) Kroatisch: eksploziv (hr) m, zapornik (hr)

Russisch: смычный (ru) Tsjechisch: exploziva (cs) v, okluziva (cs) v Zweeds: klusil (sv) g

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.