kronkelen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈkrɔŋkələ(n)/

Woordafbreking

• kron·kel·en

Woordherkomst en -opbouw

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
kronkelen	kronkelde	gekronkeld
zwak -d	volledig

Werkwoord

kronkelen

1. (ergatief) in veel bochten ergens heen lopen of bewegen

   Het bergpad kronkelt naar boven.

2. (inergatief) heen en weer zich in bochten wringen

   Er werd heftig gekronkeld en gefoeterd, maar los kwamen ze niet.

3. (wederkerend) zich ~: kronkelend zijn weg gaan

   De weg kronkelde zich langs de rivier.

Synoniemen

• slieren
• slingeren

Verwante begrippen

    kronkelen

kronkel kronkelend kronkelig kronkeling

kronkellijn kronkelpad kronkelredenering kronkelweg

Uitdrukkingen en gezegden

• kronkelen als een aal

• kronkelen als een paling

• kronkelen als een slang

Vertalingen

    1. in veel bochten lopen of bewegen   

Duits: schlängeln (de) Engels: wiggle (en) Frans: serpenter (fr) Noors: åle (no)

Nynorsk: åle (nn) Spaans: culebrear (es), serpentear (es)