kronkelen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˈkrɔŋkələ(n)/

Woordafbreking

• kron·kel·en

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
kronkelen	kronkelde	gekronkeld
zwak -d	volledig

Werkwoord

kronkelen

1. (overgankelijk) in veel bochten lopen of bewegen

   Het bergpad kronkelt naar boven.

Synoniemen

• slieren
• slingeren

Verwante begrippen

    kronkelen

kronkel kronkelend kronkelig kronkeling

kronkellijn kronkelpad kronkelredenering kronkelweg

Uitdrukkingen en gezegden

• kronkelen als een aal

• kronkelen als een paling

• kronkelen als een slang

Vertalingen

    1. in veel bochten lopen of bewegen   

Duits: schlängeln (de) Engels: wiggle (en) Frans: serpenter (fr) Noors: åle (no)

Nynorsk: åle (nn) Spaans: culebrear (es)