herstelle

Nederlands

Uitspraak

• IPA: /ɦɛr'stɛlə/

Woordafbreking

• her·stel·le

Werkwoord

herstelle

1. (verouderd) enkelvoud aanvoegende wijs van herstellen

   De fout die men gemaakt heeft herstelle men liefst zelf .

Duits

Uitspraak

• IPA: /ˈheːɐ̯ˌʃtɛlə/

Woordafbreking

• her·stel·le

Werkwoord

herstelle

1. (bijzin) eerste persoon enkelvoud aantonende wijs tegenwoordige tijd van herstellen
2. (bijzin) eerste persoon enkelvoud aanvoegende wijs I tegenwoordige tijd van herstellen
3. (bijzin) derde persoon enkelvoud aanvoegende wijs I tegenwoordige tijd van herstellen