diagnosticeren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /'dɪɑɣnɔstɪ'seːrə(n)/

Woordafbreking

• di·ag·nos·ti·ce·ren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
diagnosticeren /'dɪɑɣnɔstɪ'seːrə(n)/	diagnosticeerde /'dɪɑɣnɔstɪ'seːrdə/	gediagnosticeerd /ɣə'dɪɑɣnɔstɪ'seːrt/
zwak -d	volledig

Werkwoord

diagnosticeren

1. (overgankelijk) een diagnose stellen, de oorzaak van een probleem achterhalen

   Deze ziekte is verkeerd gediagnosticeerd.

Vertalingen

    1. een diagnose stellen, de oorzaak van een probleem achterhalen   

Engels: diagnose (en) Fins: diagnostisoida (fi), diagnosoida (fi)

Frans: diagnostiquer (fr)