confronteren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• con·fron·te·ren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
confronteren	confronteerde	geconfronteerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

confronteren

1. (overgankelijk) iemand laten zien wat diegene heeft gedaan

   Ik confronteerde hem op zijn fouten die hij heeft begaan.

Vertalingen

    1.iemand laten zien wat diegene heeft gedaan   

Duits: konfrontieren (de) Engels: confront (en)

Frans: confronter (fr) Spaans: confrontar (es), carear (es)