bezinken

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig bijvoeglijk
bezinken bezinkend
bezinking bezonken
bezinksel
Uitspraak
Woordafbreking
  • be·zin·ken
Woordherkomst en -opbouw
  • Afgeleid van zinken met het voorvoegsel be-
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
bezinken
bezonk
bezonken
klasse 3 volledig

Werkwoord

bezinken

  1. (ergatief) het proces waarbij een suspensie geleidelijk uitzakt naar de bodem van het vat onder de werking van de zwaartekracht.
    Deze oplossing is nu aardig bezonken en helder geworden, maar er ligt wel wat bezinksel op de bodem.
Vertalingen