arrestant

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ar·res·tant
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord arrestant arrestanten
verkleinwoord arrestantje arrestantjes

Zelfstandig naamwoord

arrestant m

  1. iemand die in hechtenis is genomen door de politie
    De arrestant wordt 'verdachte' genoemd totdat bewezen is dat hij de moord gepleegd heeft.
  2. (juridisch) iemand die krachtens een bevelschrift of vonnis op iemands goederen beslag legt
    arrestant bij Woordenboek der Nederlandse taal (1500 tot ...)
Afgeleide begrippen


Vertalingen
Verwijzingen
  1. etymologiebank.nl