abdiqueren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?

Woordafbreking

• ab·di·que·ren

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
abdiqueren	abdiqueerde	geabdiqueerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

abdiqueren

1. (inergatief) vrijwilling afstand doen van bestaande rechten of verantwoordelijkheden

   De Belgische en de Vlaamse overheid hebben schandelijk geabdiqueerd op het vlak van vakdidactisch onderzoek.

Synoniemen

• abdiceren