tinkte
Uiterlijk
- tink·te
| vervoeging van |
|---|
| tinken |
tinkte
- enkelvoud verleden tijd van tinken
- Ik tinkte.
- Jij tinkte.
- Hij, zij, het tinkte.
- Ik tinkte.
- Het woord tinkte staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
| vervoeging van |
|---|
| tinken |
tinkte